Το σενάριο το έχουμε ξαναδεί. Παιχνίδι δικό μας που δείχνει να κυλάει χαλαρά ξαφνικά να γίνονται μαγικά, παίκτες και προπονητής να τους παίρνει ο ύπνος, μεγάλες διαφορές να εξαφανίζονται και η νίκη να δείχνει να χάνεται μέσα από τα χέρια μας. Ευτυχώς στο τέλος οι παίκτες μας ξύπνησαν, έπαιξαν έξυπνα, έβαλαν τα κρίσιμα σουτ και το όνειρο του ΚΑΟΔ για νίκη μέσα στο θρυλικό Παλέ παρέμεινε όνειρο. Η είσοδος στα πλέιοφς ουσιαστικά κλείδωσε σήμερα παρόλα αυτά  νομίζω ότι σήμερα διοίκηση και προπονητής θα πρέπει να πήραν το μήνυμα από την απουσία του κόσμου στις κερκίδες που δεν δείχνει να αφουγκράζεται τους στόχους που έθεσε τόσο ο πρώην όσο και ο νυν προπονητής της ομάδος. Ενώ το ερώτημα πόσο καλύτερος από τον σημερινό ΚΑΟΔ είναι ο Ίκαρος Καλλιθέας που δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε ούτε την διαφορά του πρώτου αγώνα κυριαρχούσε στα πηγαδάκια του ελάχιστου κόσμου που βρέθηκε σήμερα στο Παλέ.

Στο αγωνιστικό κομμάτι η απόδοση των παικτών μας ήταν μια αναπάντεχη έκπληξη για όλους μας που περιμέναμε από την αρχή του αγώνα ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι κυρίως λόγω των σημαντικών απουσιών του Πελεκάνου, του Πάσαλιτς και του Χαρίση. Αν και όπως φαινόταν πριν από το παιχνίδι αρκετό από το επιθετικό βάρος της σημερινής αναμέτρησης θα έπεφτε πάνω στον Βεργίνη και τον  Χαντ ο ΑΡΗΣ είχε σήμερα την τύχη να πάρει βοήθεια στο σκοράρισμα από τους 9 από τους 12 παίκτες που αγωνίστηκαν σήμερα. Ενώ και η άμυνα λειτούργησε ο εξαιρετικά με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ μας να προηγηθεί μέχρι και με 17 πόντους διαφορά(50-33). Ξαφνικά και για ανεξήγητο  λόγο η συγκέντρωση των παικτών μας χάθηκε και η αντεπίθεση του ΚΑΟΔ ξεκίνησε. Φυσικά όπως κάθε φορά που παρακολουθήσαμε το ίδιο έργο έτσι και σήμερα  στον πάγκο από όπου θα περίμενε κάποιος να υπάρχει μια αντίδραση ώστε να αφυπνιστούν οι παίκτες μας υπήρχε βαθύς ύπνος. Έπρεπε η διαφορά να πέσει στους 5 πόντους και οι παίκτες του ΚΑΟΔ να πάρουν για τα καλά τα πάνω τους μέχρι να καλέσει ο κ.Αγγέλου ένα τάιμ άουτ. Παρόλα αυτά και μετά το τάιμ άουτ οι παίκτες μας φάνηκαν να τα έχουν χαμένα με αποτέλεσμα ο ΚΑΟΔ να πάρει προβάδισμα με 66-65 και τα μαύρα σύννεφα να μαζεύονται πάνω από το Παλέ! Κάπου εκεί οι παίκτες μας αποφάσισαν να σοβαρευτούν, να παίξουν σκληρή άμυνα, να κυκλοφορήσουν σωστά τη μπάλα στην επίθεση και να σουτάρουν με καλές προϋποθέσεις κάνοντας το 65-66 σε 77-68 μόλις 3' πριν το φινάλε κλειδώνοντας κατά μεγάλο ποσοστό τη νίκη! Σε εκείνο το χρονικό σημείο όπου οι παίκτες μας έβγαζαν φωτιές και οι παίκτες του ΚΑΟΔ τα είχαν χαμένα είδαμε την παγκόσμια πρωτοτυπία με τον Β.Αγγέλου να ζητάει εσπευμένα τάιμ άουτ λες και ήθελε να κόψει την φόρα των παικτών μας, κάτι που δεν έκανε όταν ο ΚΑΟΔ ροκάνιζε τη διαφορά. Αντιδράσεις σαν και αυτές δείχνουν την έλειψη εμπειρίας και καθαρού μυαλού από τον πάγκο, εκεί όπου θα έπρεπε κανονικά να υπάρχει ώριμη σκέψη και σωστή καθοδήγηση προς τους παίκτες μας.

Σε γενικές γραμμές και με δεδομένες τις σημαντικές απουσίες μας ο ΑΡΗΣ έπαιξε καλά σήμερα με εξαίρεση  τα 9' αδράνειας. Ενώ παίκτες σαν τους Βεζένκωφ, Μποχωρίδη, Σαρικόπουλο και Μούρτο έδειξαν ότι εφόσον παραμείνουν στην ομάδα τα επόμενα χρόνια μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια δυνατή ομάδα. Από εκεί και πέρα θα πρέπει κάποια στιγμή και η νέα διοίκηση που κάνει φιλότιμη προσπάθεια να ξεκαθαρίσει τους στόχους της για το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ. Θα πρέπει να δει αν μπορεί να εμπιστευτεί την ομάδα σε ένα προπονητή σαν τον Β.Αγγέλου αλλά και αν έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει στο ροστερ της έναν παίκτη σαν τον Βεζένκωφ που σίγουρα έχει λαμπρό μέλλον. Είναι ευκαιρία με αφορμή την τίμηση του τεράστιου Νίκου Γκάλη να θυμηθούμε όλοι μαζί πόσο μεγάλη είναι η ομάδα που υποστηρίζουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας αξίζουν ανεξάρτητα από τις δυνατότητες μας. Γιατί ο ΑΡΗΣ είναι μαχητής και πρέπει να στοχεύει πάντα ψηλά. Όταν ρίχνεις τον πήχη πριν καν προσπαθήσεις τότε είναι σαν να διώχνεις τον κόσμο από το γήπεδο.